Yaklaşık bir aydır ortalarda yoktum. Aslında hep buradaydım. Bir yerlere gidemedim, tekrar geri döndüm. Arada Blogcu’ya girip yorumlarımı, arkadaşlarımın yazılarını okudum ama yazı yazmak için elim klavyeye hiç gitmedi. Yaşanan güzel şeyler olmayınca yazıcak güzel şeyler de olmuyor. Aslında belki de üşengeçliğimden yazmadım.
İyi haberler veya sürpriz gelişmelere dönmek isterdim. Ama herşey aynı maalesef. Zaman takmış önüne akrep ve yelkovanı sürekli koşuyor.
Bir ay süresince ne oldu ne olmadı;
- İşler aynı yoğunlukla devam etti.
- Trafik çilem hiç bitmedi. Her akşam değişik yollar kullanmak alışkanlık halini aldı.
- Can Can’a içimden kırıldım. Ona da söyledim.
- Kendi (otomatik) arabam olana kadar araba kullanmamaya karar verdim.
- Bu kadar sıcak havalarda grip oldum. Bir haftadır bitkinim.
- Babam Kalkan’dan geri döndü. Motelin işletmesini birilerine vermiş. Bu yaz buradalar.
- Annem sonunda hayırlısıyla emekli oldu. Çok şükür artık çalışmayacak ve dinlenecek.
- Yeğenimizin anaokul yıl sonu gösterilerine gittik. ‘Çocukluk günlerime dönmek için her şeyimi verirdim’ diye düşündüm. Mutlu oldum, gözlerim doldu. Allah’a yalvardım ‘Benim de bebeğim olsun, ben de ailemle gelip bebeğimin yıl sonu gösterisini izleyeyim’ dedim.
- Yeni doğmuş bebek gördüm. Minicikti elleri,ayakları, her şeyi..... (İşAllah bizim de olur diye dua ettim)
- Balkonumdaki domateslerim mahsül verdi. J 4-5 adet domatesim olacak.
- İki kg. verdim, üç kilo aldım. Sonuç kilomu korumaya çalışıyorum rejimden vazgeçtim.
- Kışa iki kavanoz çilek reçeli yaptım, ama bir tanesi daha şimdiden bitti.
Böyle geçti işte bir ay. Bu arada blogcu arkadaşlarımı dasık ziyaret edemedim. İşallah bundan sonra uğrayacağım.
(Babalar Günü benim için biraz hüzünlüdür. Babamı çok seviyorum ve iyiki benim babamsın diyorum. Beni hüzünlendiren o tarihte başıma gelen bir olay. Ve her sene sanki yıldönümüymüş gibi hatırlayıp duruyorum. Üzülsem mi sevinsem mi ben de bilmiyorum.)
TÜM BABALARIN VE BABA ADAYLARININ BABALAR GÜNÜ KUTLU OLSUN.
Elde Var Hüzün
söyleşir
evvelce biz bu tenhalarda
ziyade gülüşürdük
pır pır yaldızlanırdı kanatları kahkaha kuşlarının
ne masallar söylerdi mercan köz nargileler
zamanlar değişti
ayrılık girdi araya
hicrana düştük bugün
ah nerde gençliğimiz
sahilde savruluşları başıboş dalgaların
yeri göğü çınlatan tumturaklı gazeller
elde var hüzün
o şehrâyin fakat çıkar mı akıldan
çarkıfeleklerin renk renk geceye dağılması
sırılsıklam âşık incesaz
kadehlerin mehtaba kaldırılması
adeta düğün
hayat zamanda iz bırakmaz
bir boşluğa düşersin bir boşluktan
birikip yeniden sıçramak için
elde var hüzün
Attila İLHAN
| 
